మనసేమో చెప్పినమాటే వినదు...

మనసేమో చెప్పినమాటే వినదు అది ఏమో ఇవాళా
పెదవుల్లో దాచినవసలే అనదు నిను చూస్తూ ఈ జాడ
ఏ మాయ చేశావో ఏ మత్తు జల్లావో
ఆ కలలు కోరికలు వయస్సులో
ఓ నిమిషం నిట్టూర్పూ ఓ నిమిషం మైమరపు
అదేమిటో ఈ కధేమిటో

అధరం మధురం నయనం మధురం
వచనం మధురం చలనం మధురం
స్రీ మధురాధిపతికి సర్వం మధురం

నేను సైతం నేను సైతం నేను సైతం...

ఒంటరిగా దిగులు బరువు మోయబోకు నేస్తం
మౌనం చూపిస్తుందా సమస్యలకు మార్గం
కష్టం వస్తేనే కదా గుండె బలం తెలిసేది
దుఃఖ్ఖానికి తలవంచితె తెలివి కింక విలువేది
మంచైనా చెడ్డైనా పంచుకొను మేలైన
ఆ మాత్రం ఆత్మీయత కైనా పనికిరాన
ఎవ్వరితో ఈ మాత్రం పంచుకొన వీలులేని
అంతటి ఏకాంతమైన చింతలేమిటంది

చెప్పాలని వుంది గొంతు విప్పాలని వుంది ||3||
గుండెల్లో సుడి తిరిగే కలత కధలు
చెప్పాలని వుంది గొంతు విప్పాలని వుంది ||2||

కోకిలల కుటుంబంలొ చెడ బుట్టిన కాకిని అని
ఐన వాళ్ళు వెలివెస్తే ఐనా నే ఏకాకిని ||కోకిలల||
చెప్పాలని వుంది గొంతు విప్పాలని వుంది ||2||

పాత పాట మారాలని చెప్పటమే నా నేరం
గూడు విడిచి పొమ్మన్నది నన్ను కన్న మమకారం
వసంతాల అందం విరబూసే ఆనందం
తేటి తేనె పాట పంచె వన్నెల విరి తోట ||వసంతాల||
బ్రతుకు పుస్తకంలో ఇది ఒకటేనా పుట
మనిషి అడుగు జాడల్లో లేదా ఏ ముళ్ళ బాట ||2||
చెప్పాలని వుంది గొంతు విప్పాలని వుంది ||3||

ఏటి పొదుగున వసంతమొకటేనా కాలం
ఏది మరి మిగతా కాలాలకు తలం
నిట్టూర్పుల వడగళ్ళుల శృతిలో ఒకడు
కంటి నీటి కుంభవృష్టి జడిలో ఇంకొకడు
ముంచు వంచెనకు మోడై గోడు పెట్టు వాడొకడు
నీలి గొంతులోని చేత వెనుక వున్నదే రాగం
అనుక్షణం వెంటాడే ఆవేదన ఏ తాళం
అని అడిగిన నా ప్రశ్నకు అలిగినట్టె కోకిల
కళ్ళు వున్న కబోధిలా చెవులున్నా బధిరుడిలా
నూతిలోని కప్పలా బ్రతకమన్న శాసనం
కాదన్నందుకు అక్కడ కరువాయెను నా స్థానం
చెప్పాలని వుంది గొంతు విప్పాలని వుంది ||3||

అసహాయతలో దడ దడ లాడే హృదయ మృదంగ ధ్వానం
నదుల నడకల తడబడి సాగే ఆర్తుల ఆరని శోకం
యెదరి బతుకుల నిత్యం చస్తూ సాగే బాధల బీటలు
దిక్కు మొక్కు తెలియని దీనుల యదార్థ జీవన స్వరాలు
నిలువున నన్ను కమ్ముతున్నాయి శాంతితో నిలువనీయకున్నాయి
ఈ తీగలు సవరించాలి ఈ అపశృతి సరిచేయ్యాలి
జన గీతిని వద్దనుకుంటూ నాకు నేనె హద్దనుకుంటూ
కలలో జీవించను నేను కలవరింత కోరను నేను

నేను సైతం విశ్వ వీణకు తంతినై మూర్చనలు పోతాను
నేను సైతం భువన ఘోషకు వెర్రి గొంతుక విచ్చి మోస్తాను
నేను సైతం ప్రపంచాజ్ఞకు తెల్ల రేఖై పల్లవిస్తాను
నేను సైతం నేను సైతం బ్రతుకు బాటకు గొంతు కలిపాను ||2||
సకల జగతిని శాశ్వతంగా వసంతం వరియించు దాకా
ప్రతీ మనిషికి జీవనంలో నందనం వికసించు దాకా
పాత పాటలు పాడలేను కొత్త బాటను వీడి పోను ||2||
నేను సైతం నేను సైతం నేను సైతం... ||2||

లలిత ప్రియ కమలం విరిసినది...

లలిత ప్రియ కమలం విరిసినది ||2|| కన్నుల కొలనిది ఆ....
ఉదయ రవీకిరణం మెరిసినది ఊహల జగతిని ||2||
అమృత కలశముగా ప్రతినిమిషం ||2||
కలిమికి దొరకని చెలిమిని కురిసిన అరుదకు వరమిది ||లలిత||

చరణం 1

రేయి పగలు కలిపే సూత్రం సాంధ్య రాగం కాదా నీలో నాలో పొంగే ప్రణయం
నేల నింగి కలిపే బంధం ఇంద్ర చాపం కాదా మన స్నేహం ముడివేసే పరువం
కలల విరుల వనం మన హృదయం ||2||
వలచిన ఆమని కూరిమి నీరగ చేరిన తరుణం
కోటి తలపుల చివురులు తొడిగెను తేటి స్వరముల మధువులు చిలికెను
తేటి పలుకుల చిలకల కిలకిల తీగ సొగసులు తొణికిన మిలమిల
పాడుతున్నది ఎదమురళి రాగ చరితల గళమృదురవళి
తూగుతున్నది మరులవనీ లేత విరి కులుకుల నటనగని
వేల మధుమాసముల పూల ధరహాసముల మనసులు మురిసెను ||లలిత||

చరణం 2

కోరే కోవెల ద్వారం నీవై చేరుకోగ కాదా నీకై మ్రొగే ప్రాణం ప్రణవం
తీసే శ్వాసే ధూపం చూసే చూపే దీపం కాదా మమకారం నీ పూజా కుసుమం
మనసు హిమగిరిగా మారినది ||2||
కలసిన మమతల స్వరజతి పశుపతి పదగతి కాగా
మేని మలుపుల చెలువపు గమనము వీణపలికిన బిలిబిలి గమకము
కాలి మువ్వగ నిలిచెను కాలము పూల పవనము వేసెను తాళము
గేయమైనది తొలి ప్రాయం రాయమని మాయని మధుకావ్యం
స్వాగతించెను ప్రేమ పదం సాగినది ఇరువురి బ్రతుకురధం
కోరికల తారకల సీమలకు చేరుకొనె వడి వడి పరుగిడి
ఉదయ రవికిరణం మెరిసినది ఊహల జగతిని ఆ... ||లలిత||

పలికే గోరింకా.. చూడవె నా వంకా...

పలికే గోరింకా.. చూడవె నా వంకా ఇక వినుకో నా మది కోరికా
అహ నేడే రావాలి నా దీపావళి పండగా ||నేడే||
రేపటి స్వప్నాన్ని నేనెట్టా నమ్మేది నే నాటితె రోజా నేడే పూయునే

చరణం 1

పగలే ఇక వెన్నెలా... ఆ.. పగలే ఇక వెన్నెలా వస్తే.. పాపమా
రేయిలో హరివిల్లే వస్తే నేరమా
బదులివ్ ఇవ్ ఇవ్ మదిలో జివ్ జివ్ జివ్ ||2||
కొంచం ఆశ కొన్ని కలలు కలిసుండేదే జీవితం
నూరు కలలను చూచినచో ఆరు కలలు ఫలియించు
కలలే.. ఏ.. దరిచేరవా..

చరణం 2

నా పేరే పాటగా... ఆ.. నా పేరే పాటగా కోయిలే.. పాడనీ
నే కోరినట్టుగా పరువం మారనీ
భరతం తం తం మదిలో తం తోం ధిం ||2||
చిరుగాలి కొంచెం వచ్చి నా మోమంతా నిమరనీ
రేపు అన్నది దేవునికి నేడు అన్నది మనుషులకు
బ్రతుకే.. ఏ.. బతికేందుకు..

ఏదో ఆశ ఎదలో మొదలైనది ఎపుడూ జాడ లేనిది

ఏదో ఆశ ఎదలో మొదలైనది ఎపుడూ జాడ లేనిది
నిజం తెలుసా ఈనాటిది కాదది ఇపుడే మేలుకున్నది
ఇలా నీ శ్వాస గిల్లి లెమ్మంటూ నన్నల్లుకుంది నిశీధిలో ఉషోదయంలా

చరణం 1

నీ లాలిని పాడే లాలన నేనోయ్
జాబిలికై ఆశ పడే బాలను నేను
తల్లిగా జోకొట్టి చలువే పంచాలోయ్
చెల్లిగా చేపట్టి చనువే పంచాలోయ్
సరిగా నాకే ఇంకా తేలని ఈవేళ

చరణం 2

నీ నీలి కనుల్లో వెతుకుతు ఉన్నా
క్షణానికో రూపంలో కనబడుతున్నా
జాడవై నావెంట నిను నడిపించాలోయ్
జానకై జన్మంతా జంటగా నడవాలోయ్
తెలిసీ తెలీనట్టే ఉందీ ఈ లీల

ఎపుడూ నీకు నే తెలుపనిది

ఎపుడూ నీకు నే తెలుపనిది
ఇకపై ఎవరికీ తెలియనిది
మనసే మోయగలదా జీవితా౦త౦
వెతికే తీరమే రాన౦ది
బతికే దారినే మూసి౦ది
రగిలే నిన్నలేనా నాకు సొ౦త౦
సమయ౦ చేదుగా నవ్వి౦ది
హృదయ౦ బాధగా చూసి౦ది
నిజమే నీడగా మారి౦ది

చరణం 1

గు౦డెలో ఆశనే తెలుపనే లేదు నా మౌన౦
చూపులో భాషనీ చదవనే లేదు నీ స్నేహ౦
తలపులో నువ్వు కొలువున్నా కలుసుకోలేను ఎదురైనా
తెలిసి ఈ తప్పు చేస్తున్నా అడగవే ఒక్క సారైనా
నేస్తమా నీ పరిచయ౦
కల కరిగి౦చేటి కన్నీటి వానే కాదా

చరణం 2

జ్ఞాపక౦ సాక్షిగా పలకరి౦చావు ప్రతిచోటా
జీవిత౦ నీవని గురుతు చేసావు ప్రతిపూటా
ఒ౦టిగా బతకలేన౦టూ వె౦ట తరిమావు ఇన్నాళ్ళూ
మెలకువే రాని కల క౦టూ గడపమన్నావు నూరేళ్ళూ
ప్రియతమా నీ పరిమళ౦ ఒక ఊహేగాని ఊపిరిగా సొ౦త౦ కాదా

ఓ మనసా ఓ మనసా చెబితే వినవా నువ్వు

ఓ మనసా ఓ మనసా చెబితే వినవా నువ్వు
నీ మమతే మాయ కదా నిజమే కనవా నువ్వు
చెలియ గుండె తాకలేక పలకనందే నా మౌనం
చెలిమి వెంట సాగలేక శిల అయిందే నా ప్రాణం
గతమే.. మరిచి.. బ్రతకాలే మనసా...

చరణం 1

ఎగసి పడే అల కోసం దిగివస్తుందా ఆకాశం
తపన పడి ఏం లాభం అందని జాబిలి జత కోసం
కలిసి ఉన్న కొంత కాలం వెనక జన్మ వరమనుకో
కలిసి రాని ప్రేమ తీరం తీరిపోయిన రుణమనుకో
మిగిలే.. స్మృతులే.. వరమనుకో మనసా... ||ఓ మనసా||

చరణం 2

తన ఒడిలో పొదువుకుని భద్రంగా నడిపే నౌక
తననొదిలి వెళ్ళకని ఏ బంధాన్నీ కోరదుగా
కడలిలోనె ఆగుతుందా కదలనంటూ ఏ పయనం
వెలుగు వైపు చూడనందా నిదర లేచే నా నయనం
కరిగే.. కలలే.. తరిమే ఓ మనసా... ||ఓ మనసా||

కరిగేలోగా ఈ క్షణం, గడిపేయాలి జీవితం శిలగా మిగిలే నా హృదయం సాక్షిగా

$కరిగేలోగా ఈ క్షణం, గడిపేయాలి జీవితం శిలగా మిగిలే నా హృదయం సాక్షిగా
కనులైపోయే సాగరం అలలై పొంగే జ్ఞాపకం కలలే జారే కన్నీరే చేరగా
గడిచే నిమిషం గాయమై ప్రతి గాయం ఓ గమ్యమై ఆ గమ్యం నీ గుర్తుగా నిలిచే నా ప్రేమ ||కరిగేలోగా||

చరణం 1

పరుగులు తీస్తూ అలసిన ఓ నది నేను ఇరు తీరాల్లో దేనికి చేరువ కాను
నిదురను దాటి నడిచిన ఓ కల నేను ఇరు కన్నుల్లో దేనికి సొంతం కాను
నా ప్రేమే నేస్తం అయ్యిందా నా సగమేదో ప్రశ్నగ మారిందా
నేడీ బంధానికి పేరుందా ఇట్టే విడదీసే వీలుందా ||కరిగేలోగా||

చరణం 2

అడిగినవన్ని కాదని పంచిస్తూనే మరునిమిషంలో అలిగే పసివాడివిలే
నీ పెదవులపై వాడని నవ్వుల పువ్వే నువు పెంచావా నీ కన్నీటిని చల్లి
సాగే మీ జంటను చూస్తుంటే నా బాధంటటి అందంగా ఉందే
ఈ క్షణమే నూరేళ్ళవుతానంటే మరుజన్మే ఓ క్షణమైనా చాలంటే ||కరిగేలోగా||

ఎంతవరకూ.. ఎందుకొరకు.. ఇంత పరుగూ అని అడక్కూ..

ఎంతవరకూ.. ఎందుకొరకు.. ఇంత పరుగూ అని అడక్కూ..
గమనమే నీ గమ్యమైతే బాటలోనే బ్రతుకు దొరుకూ..
ప్రశ్నలోనే బదులు వుందే గుర్తు పట్టే గుండె నడుగూ..
ప్రపంచం నీలో వున్నదని చెప్పేదాక ఆ నిజం తెలుసుకోవా..
తెలిస్తే ప్రతీ చోట నిన్ను నువ్వే కలుసుకొని పలకరించుకోవా.. ||ఎంతవరకూ||

చరణం 1

కనపడే ఎన్నెన్ని కెరటాలూ.. కలగలిపి సముద్రం అంటారు..
అడగరే ఒకొక్క అల పేరూ ఊ ఊ..
మనకిలా ఎదురైన ప్రతివారు.. మనిషనే సంద్రాన కెరటాలు..
పలకరే మనిషి అంటె ఎవరూ ఊ ఊ..
సరిగా చూస్తున్నదా నీ మది గదిలో నువ్వే కదా వున్నది..
చుట్టు అద్దాలలో విడి విడి రూపాలు నువ్వు కాదంటున్నది..
నీ వూపిరిలో లేదా.. గాలి వెలుతురు
నీ చూపుల్లో లేదా.. మన్ను మిన్ను
నీరు అన్నీ కలిపితె నువ్వే కాదా.. కాదా.. ||ప్రపంచం||

చరణం 2

మనసులో నీవైన భావాలే.. బయట కనిపిస్తాయి దృశ్యాలే..
నీడలూ నిజాల సాక్ష్యాలే.. ఈ.. ఈ..
శత్రువులు నీలోని లోపాలే.. స్నేహితులు నీకున్న ఇష్టాలే..
ఋతువులు నీ భావ చిత్రాలే.. ఈ.. ఈ
ఎదురైన మందహాసం నీలోని చెలిమి కోసం..
మోసం రోషం ద్వేషం నీ మకిలీ మదికీ భాష్యం..
పుటక చావూ రెండే రెండు.. నీకవి సొంతం కావు.. పోనీ..
జీవితకాలం నీదే నేస్తం.. రంగులు ఏం వేస్తావో కానీ..
తారరరరె తారరరరె తరరరరె తారరరె.. తారరరరె తారరరరె తరరెరా తారరరె.. తారరరరె తారరరరె తరరెరా తారరరరె

తరలిరాద తనే వసంతం...

తరలిరాద తనే వసంతం
తన దరికి రాని వనాల కోసం...
గగనాలదాక అల సాగకుంటే,
మేఘాల రాగం ఇల చేరుకోదా ||తరలిరాద||

చరణం 1

వెన్నెల దీపం కొందరిదా..
అడవిని సైతం వెలుగు కదా ||వెన్నెల్ల||
ఎల్లలు లేని చల్లన్ని గాలి..
అందరి కోసం బంధువు కాగా...
ప్రతీ మదిని లేపే ప్రభాతరాగం
పదే పదే చూపే ప్రధాన మార్గం
ఏదీ సొంతం కోసం కాదను సందేశం..
పంచే గుణమే పోతే ప్రపంచమే శూన్యం...
ఇది తెలియని మనుగడ కధ
దిశలెరుగని గమనము కద....

చరణం 2

బ్రతుకున లేని శృతి కలదా..
ఎద సడిలోనే లయ లేదా ||బ్రతుకున||
ఏ కల కైనా.. ఏ కళ కైనా..
జీవిత రంగం వేదిక కాదా..
ప్రజాధనం కాని కళా విలాసం
ఏ ప్రయోజనం లేని వృధా వికాసం..
కూసే కోయిల పోతే కాలం ఆగిందా...
మారే ఏరై పారే మరో పదం రాదా..
మురళికి గల స్వరమను కళ
పెదవిని విడి పలకదు కద... ||తరలిరాద||

వేణువై వచ్చాను భువనానికి...

వేణువై వచ్చాను భువనానికి
గాలినై పోతాను గగనానికి ||2||
మమతలన్నీ మౌనగానం వాంఛలన్నీ వాయులీనం ||వేణువై||
మాతృదేవో భవా పితృదేవో భవా ఆచార్య దేవో భవా

చరణం 1

ఏడుకొండలకైన అండ తానొక్కటే
ఏడుజన్మల తీపి యీ బంధమే.. ||2||
నీ కంటిలో నలక లో వెలుగునే కనక
నేను నేననుకుంటె ఎద చీకటే హరీ.. హరీ...
రాయినై వున్నాను యీ నాటికీ..
రాము పాదము రాక ఏ నాటికీ.. ||వేణువై||

చరణం 2

నీరు కన్నీరాయె ఊపిరే బరువాయె
నిప్పు నిప్పుగ మారె నా గుండెలో.. ||2||
ఆ నింగిలో కలిసి ఆ శూన్యబంధాలు
పుట్టిల్లు చేరె మట్టి ప్రాణాలు ||హరి||
రెప్పనై వున్నాను నీ కంటికీ
పాపనై వస్తాను మీ ఇంటికీ ||వేణువై||

నిన్నేనా.. నేను చూస్తుంది నిన్నేనా...

నిన్నేనా.. నేను చూస్తుంది నిన్నేనా..
నువ్వేనా.. నువ్వులా ఉన్న ఎవరోనా..
కోపంలో నిప్పుల కొండలా.. రూపంలో చుక్కల దండలా..
నవ్వులో చిలకమ్మలా.. చిన్నారుల చేతికి బొమ్మలా..
ఇంతకీ నువ్ ఒకడివా వందవా… ఎంతకీ నువ్ ఎవరికీ అందవా..
కొత్తగా loveలో పడుతుంటే.. కొద్దిగా ఇదిలా ఉంటుందే..
ముందుగా మనసుకి తెలిసుంటే.. ముందుకే నెడుతూ ఉంటుందే..
తప్పుకోవాలనుకుంటూనే.. తప్పుకోలేననుకుంటుందే..
నొప్పిలో తీపి కలుస్తుందే.. రెప్పలో రేపు మరుస్తుందే.. ||నిన్నేనా||

చరణం 1

తడవక నడిపే గొడుగనుకోనా.. అడుగుల సడిలో పిడుగైనా..
మగతనిపించే.. మగతనమున్నా.. మునివనిపించే.. బిగువేనా..
ముళ్ళలా నీ కళ్ళిలా నను గిల్లిపోతున్నవా..
పువ్వులా నా సున్నితాన్నే కాపు కాస్తున్నవా..
నాకేమవుతావొ.. చెప్పవ ఇపుడయినా..
చెప్పమని అడిగేం లాభంలే..
ఎప్పుడో పొందిన answerలే ఉత్తినే వేసే questionలే..
ఊరికే తీసే ఆరాలే.. నిద్ర చెడగొట్టే నేరాలే..
కుదురుగా ఉంచని తొందరలే… దరిమిలా అంతా నీ వల్లే,
అంటు నిలదీసే నిందల్లే… ||నిన్నేనా||

చరణం 2

బిత్తరపోయే బెదురొదిలించూ.. కొత్తగ తెగువే కలిగించు
కత్తెర పదునై బిడియం తెంచు.. అత్తరు సుడివై నను ముంచు..
చెంప కుట్టే తేనె పట్టై ముద్దులే తరమనీ..
చెమట పుట్టే పరుగు పెట్టి హద్దులే కరగనీ..
అని అడగాలన్నా.. అడిగేయ్ లేకున్నా…
||చెప్పమని|| ||నిన్నేనా||

జన్మమెత్తితిరా... అనుభవించితిరా...

జన్మమెత్తితిరా... అనుభవించితిరా ||2||
బ్రతుకు సమరంలో పండిపోయితిరా ||2||

అనుపల్లవి

మంచి తెలిసి మానవుడుగ మారినానురా... ||జన్మ||

చరణం 1

స్వార్థమను పిశాచి మదిని స్వారి చేసెరా
బ్రతుకంతా చెలరేగిన ప్రళయమాయెరా ||స్వార్థమను||
దైవశక్తి మృగత్వమునె సంహరించెరా ||2||
సమరభూమి నా హృదయం శాంతి పొందెరా ||జన్మ||

చరణం 2

క్రోధలోభ మోహములే పడగలెత్తెరా
బుసలుకొట్టి గుండెలోన విషముగ్రక్కెరా ||క్రోధలోభ||
ధర్మజ్యోతి తల్లివోలె ఆదరించెరా ||2||
నా మనసే దివ్య మందిరముగ మారిపోయెరా ||జన్మ||

చరణం 3

మట్టియందె మాణిక్యము దాగియుండురా
మనిషియందె మహాత్ముని కాంచగలవురా ||మట్టియందె||
ప్రతిగుండెలో గుడిగంటలు ప్రతిధ్వనించురా ||2||
ఆ దివ్య స్వరం న్యాయపథం చూపగగలుగురా ||జన్మ||

అందమె ఆనందం...

అందమె ఆనందం అందమె ఆనందం
ఆనందమె జీవిత మకరందం
అందమె ఆనందం ||2||

చరణం 1

పడమట సంధ్యారాగం
కుడిఎడమల కుసుమపరాగం ||2||
ఒడిలో చెలి మోహనరాగం ||2||
జీవితమే మధురానురాగం ||2|| ||అందమె||

చరణం 2

పడిలేచే కడలితరంగం ఓ...
పడిలేచే కడలితరంగం
వడిలో జడసిన సారంగం ||2||
సుడిగాలిలో ఓ...
సుడిగాలిలో ఎగిరే పతంగం
జీవితమే ఒక నాటకరంగం ||2|| ||అందమె||
ఓ... ఓ... ఓ...

జోరుగా హుషారుగా షికారు పోదమా...

జోరుగా హుషారుగా షికారు పోదమా
హాయి హాయిగా తీయతీయగా... ||జోరుగా||

చరణం 1

ఓ... బాల నీ వయ్యారమెంచి మరులుకొంటినే
చాల ప్రేమ పాఠములను చదువుకుంటినే... ఓ... ||బాల||
మరువనంటినే మరువనంటినే... ఓ... ||జోరుగా||

చరణం 2

నీ వన్నెచిన్నెలన్ని చూసి వలచినాడనే
వయసు సొగసు తలచి తలచి మురిసినాడనే... ఓ... ||వన్నె||
కలసిరాగదే కలసిరాగదే... ఓ... ||జోరుగా||

చరణం 3

నా... కలలలోన చెలియ నిన్నెపిలిచినాడనే
కనులు తెరిచి ఎదుట నిన్నెకాంచినాడనే... ఓ... ||కలల||
వరించినాడనే వరించినాడనే... ఓ... ||జోరుగా||

ఇది తొలిరాత్రి... కదలని రాత్రి...

ఇది తొలిరాత్రి కదలని రాత్రి ||2||
నీవు నాకు నేను నీకు చెప్పుకున్న కథలరాత్రి
ప్రేయసి రావే ఊర్వశి రావే ||2|| ||ఇది||

చరణం 1

ఆ......
వెన్నెలమ్మ దీపాన్ని ఆర్పమన్నది
మల్లెల్లమ్మ పరదాలు మూయమన్నది ||2||
ధూపమేమో మత్తుగా తిరుగుతున్నది
దీపమేమో విరగబడి నవ్వుతున్నది
నీ రాక కొరకు తలుపు నీ పిలుపు కొరకు పానుపు
పిలిచి పిలిచి వేచి వేచి ఎదురు చూస్తున్నవి
ప్రేయసి రావే... ఊర్వశి రావే.. ||2||

చరణం 2

వెన్నెలంతా అడవిపాలు కానున్నది
మల్లెమనసు నీరుకారి వాడుతున్నది ||2||
అనురాగం గాలిలో దీపమైనది
మమకారం మనసునే కాల్చుతున్నది
నీ చివరి పిలుపు కొరకు ఈ చావు రాని బ్రతుకు
చూసి చూసి వేచి వేచి వేగిపోతున్నది
ఆ...... ప్రేయసి రావే... ఊర్వశి రావే.. ||2||

జాలిగా జాబిలమ్మ రేయి రేయంతా...

జాలిగా జాబిలమ్మ రేయి రేయంతా ||2||
రెప్పవెయ్యనే లేదు ఎందుచేత.. ఎందుచేత
పదహారు కళలనీ.. పదిలంగా వుంచనీ.. ||2||
ఆ కృష్ణ పక్షమే ఎదలో చిచ్చు పెట్టుట చేత ||జాలిగా||

చరణం 1

కాటుక కంటినీరు పెదవుల నంటనీకు
చిరునవ్వు దీపకళిక చిన్నబోనీయకు
నీ బుజ్జి గణపతిని బుజ్జగించి చెబుతున్నా ||2||
నీ కుంకుమకెపుడూ పొద్దుగుంకదమ్మా ||జాలిగ||

చరణం 2

సున్ని పిండిని నలిచి చిన్నారిగా మలిచి
సంతసాన మునిగింది సంతులేని పార్వతి
సుతుడన్న మతిమరచి శూలాన మెడవిరిచి
పెద్దరికం చూపే చిచ్చుకంటి పెనిమిటి
ప్రాణపతి నంటుందా బిడ్డగతి కంటుందా ||2||
ఆ రెండు కళ్ళల్లో అది కన్నీటి చితి
కాలకూటంకన్న ఘాటైన గరళమిది
గొంతునులిమే గురుతై వెంటనే వుంటుంది
ఆటు పోటు ఘటనలివి ఆటవిడుపు నటనలివి
ఆదిశక్తివి నీవు అంటవు నిన్నేవి
నీ బుజ్జి గణపతిని బుజ్జగించి చెబుతున్నా
కంచి కెళ్ళిపొయేవే కధలన్నీ ||జాలిగ||

బోయవాని వేటుకు...

బోయవాని వేటుకు గాయపడిన కోయిల ||2||
గుండెకోత కోసినా చేసినావు ఊయల ||బోయవాని||

చరణం 1

తోడులేని నీడలేని గూడులోకి వచ్చింది
ఆడతోడు ఉంటానని మూడుముళ్ళు వేయమంది
రాయికన్న రాయిచేత రాగాలు పలికించి
రాక్షసుణ్ణి మనిషిచేసి తన దైవం అన్నది
ఏనాటిదో ఈ బంధం ||బోయవాని||

చరణం 2

చేరువైన చెలిమికి చుక్క బొట్టు పెట్టనీ
కరునచిందు కనులకు కాటుకైన దిద్దనీ
మెట్టినింటి లక్ష్మికీ మెట్టె నన్ను తొడగనీ
కాబోయే తల్లికీ గాజులైన వేయనీ
ఇల్లాలికేదేలే సీమంతం ||బోయవాని||

నీలాల కన్నుల్లో మెలమెల్లగా...

నీలాల కన్నుల్లో మెలమెల్లగా
నిదుర రావమ్మా రావే...
నిండారా రావే
నెలవంక చలువల్లు వెదజల్లగా
నిదుర రావమ్మా రావే నెమ్మదిగా రావే ||నీలాల||

చరణం 1

ఓ ఓ ఓ... చిరుగాలి బాల
పాడింది జోల పాడిందీ జోల
చిగురాకు మనసు కనుపాపలందు
ఎద దోచెనమ్మా ఏవేవో కలలు
కలలన్నీ కళలెన్నో విరబూయగా
నిదుర రావమ్మా రావే...
నెమ్మదిగా రావే ||నీలాల||

చరణం 2

ఓ ఓ ఓ... నిదురమ్మ ఒడిలో
ఒరిగింది రేయి ఊగిందీ లాలీ
గగనాన్ని చూసి ఒక కన్నుదోయి
వినిపించమంది ఎన్నెన్నో కధలు
కధ చెప్పి మురిపించి మరిపించగా
నిదుర రావమ్మా రావే...
నెమ్మదిగా రావే ||నీలాల||

తలచి తలచి చూశా...

తలచి తలచి చూశా వలచి విడిచి నడిచా
నీకై నేను బ్రతికే ఉంటిని... ఓ...
నీలో నన్ను చూసుకొంటిని
తెరచి చూసి చదువు వేళ
కాలిపోయే లేఖ బాలా... ||నీకై నేను||

చరణం 1

కొలువు తీరు తరువుల నీడ
నిన్ను అడిగె ఏమని తెలుప
రాలిపోయిన పూల మౌనమా...
రాక తెలుపు మువ్వల సడిని
దారులడిగె ఏమని తెలుప
పగిలిపోయిన గాజులు పలుకునా...
అరచేత వేడిని రేపే చెలియ చేతులేవి
ఒడిన వాలి కధలను చెప్ప సఖియ నేడు ఏది
తొలి స్వప్నం ముగియక మునుపే
నిదురే చెదిరెలే... ||తలచి||

చరణం 2

మధురమైన మాటలు ఎన్నో
మారుమోగె చెవిలో నిత్యం
కట్టె కాలు మాటే కాలునా
చెరిగిపోని చూపులు నన్ను
ప్రశ్నలడిగె రేయి పగలు
ప్రాణం పోవు రూపం పోవునా
వెంట వచ్చు నీడ కూడ మంట కలిసిపోవు
కళ్ళ ముందు సాక్ష్యాలున్నా నమ్మలేదు నేను
ఒకసారి కనిపిస్తావని బ్రతికే ఉంటినే..